Jaarlijks budgetsjabloon voor Stellen

Stellen gaan zelden op exact hetzelfde moment met pensioen met exact dezelfde middelen, wat een planningsuitdaging oplevert die modellen voor één persoon niet kunnen oplossen. De ene partner heeft misschien een pensioen terwijl de ander een 401(k) heeft. De één wil doorwerken tot 67, de ander wil stoppen op zijn 60e. De jaren tussen het eerste en het tweede pensioen vormen een overgangsfase waarin het inkomen daalt, de ziektekostenverzekering kan veranderen en het financieel plan zowel een gepensioneerde als een werkende partner tegelijk moet ondersteunen.

Sociale zekerheidsstrategieën voor stellen omvatten een reeks beslissingen die op elkaar inwerken. Een partner met een hoger inkomen die uitkering uitstelt tot 70 verhoogt niet alleen zijn eigen uitkering, maar mogelijk ook de nabestaandenuitkering. De partner met een lager inkomen kan baat hebben bij eerder claimen als het huishouden tijdens de overgangsperiode inkomen nodig heeft. Deze claimingbeslissingen zijn met elkaar verbonden - het wijzigen van de timing van de ene partner beïnvloedt de opties van de ander. Als het volledige financiële beeld van beide partners op één plek zichtbaar is, is het mogelijk om scenario's zinvol te vergelijken.

Het scenario van de langstlevende partner is een aspect van pensioenplanning voor stellen dat ongemakkelijk maar financieel belangrijk is. Wanneer een partner overlijdt, verliest het huishouden één uitkering van de sociale zekerheid, mogelijk een pensioen, en verschuift het naar de belastingschijven voor alleenstaanden - die smaller zijn dan die voor gehuwden. Dit kan betekenen dat over dezelfde opnamebedragen meer belasting wordt betaald. Sommige stellen vinden dat Roth-conversies tijdens de gezamenlijke pensioenjaren deze toekomstige belastingdruk voor de langstlevende partner helpen verminderen.