Financiële Sjablonen voor Maleisië

Maleisië heeft een progressieve inkomstenbelasting en het belastingjaar volgt het kalenderjaar. Voor aanslagjaar 2026 beginnen de tarieven voor inwoners op 0% over de eerste RM5,000 belastbaar inkomen en lopen ze via acht schijven op tot 30% boven RM2,000,000. De Inland Revenue Board (LHDN) voert het stelsel uit, en bij de meeste werknemers wordt belasting ingehouden via de Monthly Tax Deduction (PCB). Aftrekposten voor onderwijs, medische kosten, bijdragen aan het provident fund en leefstijluitgaven drukken het effectieve tarief voor de meeste huishoudens ruim onder de genoemde schijven.

Het Employees Provident Fund (EPF/KWSP) is het belangrijkste pensioenspaarvehikel in Maleisië. Bijdragen zijn van beide kanten verplicht: het werknemersdeel bedraagt 11% van het loon voor leden onder de 60 en het werkgeversdeel 12% of 13%, afhankelijk van de loonhoogte. Sinds oktober 2025 vallen ook buitenlandse werknemers onder het stelsel, met 2% van elke kant. EPF kondigde over 2025 een dividend van 6.15% aan, na 6.30% over 2024.

Sinds 11 mei 2024 worden EPF-bijdragen over drie rekeningen verdeeld in plaats van twee. Akaun Persaraan bevat 75% en komt beschikbaar op 55-jarige leeftijd, Akaun Sejahtera bevat 15% en gaat open op 50 met eerdere toegang voor woning, onderwijs, hadj, verzekering en medische kosten, en Akaun Fleksibel bevat 10% en kan op elk moment worden opgenomen. Die structuur maakt EPF zowel een pensioenfonds als een vangnet op korte termijn, en geld dat uit de flexibele pot wordt gehaald, groeit niet meer mee richting 55.

Maleisië heeft een tweeledig zorgstelsel. Openbare ziekenhuizen en klinieken bieden sterk gesubsidieerde zorg, terwijl particuliere zorg kortere wachttijden en meer comfort biedt tegen hogere kosten. Veel werkgevers bieden medische voorzieningen of een collectieve zorgverzekering. Voor wie geen dekking via de werkgever heeft, vormen premies voor een particuliere zorgverzekering of directe medische betalingen een forse budgetpost, en de premies in de markt zijn sinds 2024 breed verhoogd.

De Maleisische ringgit (MYR) is de munteenheid, en de kosten van levensonderhoud verschillen tussen Kuala Lumpur en de rest van het land. KL is aanzienlijk duurder qua wonen en vervoer, al blijven de dagelijkse kosten voor eten, zeker bij hawkerkraampjes en lokale restaurants, naar regionale maatstaven relatief betaalbaar. De verbruiksbelasting loopt via de Sales and Service Tax in plaats van GST, met een standaard service tax van 8% en een verlaagd tarief van 6% voor eten en drinken, telecom, parkeren en logistiek, plus een sales tax van 5% of 10% op goederen. Ook de herinrichting van subsidies heeft de huishoudkosten veranderd: diesel ging in juni 2024 over op een gerichte regeling, de elektriciteitstarieven werden in juli 2025 herzien, en RON95-benzine ging eind 2025 over op gerichte prijzen.